Oyun Terapileri Derneği
info@oyunterapileridernegi.org
+90 (532) 176 59 75
Oyun Terapileri Derneği
Kuramsal bilgi • Terapötik beceri • Uygulama • Vaka çalışması
2026-2027
Bu eğitim; katılımcıların Çocuk Merkezli Oyun Terapisinin kuramsal temellerini anlamalarını, oyun odasının ve oyuncakların terapötik işlevini kavramalarını, terapistlik becerilerini geliştirmelerini ve bu becerileri yapılandırılmış uygulamalar ile vaka çalışmaları üzerinden deneyimlemelerini amaçlamaktadır.
Eğitim boyunca kuramsal bilgi, gözlem, rol oynama, video analizi ve uygulamalı vaka çalışmaları birbirini tamamlayan bir öğrenme süreci içinde ele alınır.
Eğitim sonunda katılımcıların; çocukla terapötik ilişki kurma, duyguyu ve içeriği yansıtma, davranış takibi, sınır koyma, oyun temalarını gelişimsel bağlamda değerlendirme ve Çocuk Merkezli Oyun Terapisi oturumunu temel ilkeler doğrultusunda yürütebilme becerilerini geliştirmeleri hedeflenmektedir.
İlk oturum, oyun terapisinin tarihsel gelişimini ve temel kuramsal çerçevelerini anlamaya; Çocuk Merkezli Oyun Terapisinin ayırt edici özelliklerini ve terapistin rolünü tanımaya odaklanır.
Oturum sonunda katılımcılar:
Oyun terapisinin tarihçesini ve gelişim sürecini açıklar.
Oyun terapisi alanındaki temel kuramsal yaklaşımları tanır ve bu yaklaşımlar arasındaki temel farklılıkları ayırt eder.
Oyun terapisi alanındaki önemli teorisyen ve kuramcıları tanır.
Çocuk Merkezli Oyun Terapisinin ne olduğunu, temel varsayımlarını ve terapötik ilişkiye bakışını açıklar.
Bilişsel Davranışçı Oyun Terapisinin temel özelliklerini ve Çocuk Merkezli Oyun Terapisinden ayrıştığı noktaları genel düzeyde tanır.
Çocuk Merkezli Oyun Terapisinde terapistin rolünü ve temel terapistlik becerilerini tanımlar.
Çocuğun oyununun terapötik süreçteki işlevine ilişkin temel bir kavrayış geliştirir.
Bu oturumda oyun odasının yalnızca fiziksel bir alan olmadığı; oyuncak seçimi, düzen, gelişimsel özellikler ve oyun temalarıyla birlikte terapötik çerçevenin bir parçası olduğu ele alınır.
Oturum sonunda katılımcılar:
Oyun terapisinde kullanılan oyuncak kategorilerini ve terapötik işlevlerini tanır.
Oyun odasının fiziksel ve terapötik özelliklerini açıklar; güvenli ve işlevsel bir oyun odasının nasıl kurulacağını kavrar.
Çocuğun gelişim dönemlerini ve bu dönemlerin oyun davranışı üzerindeki etkilerini göz önünde bulundurur.
Gelişim dönemlerine özgü oyun temalarını tanır; çocukların oyunlarında ortaya çıkabilecek tekrar eden temaları ve olası anlamları gelişimsel bağlamda değerlendirir.
Virginia Axline’ın Çocuk Merkezli Oyun Terapisine ilişkin sekiz temel ilkesini açıklar.
Çocukla ilişki kurmaya yönelik örnek video üzerinden sekiz temel ilkeyi pekiştirir.
Video gözlemi aracılığıyla oyun odasının özelliklerini, çocuk-terapist iletişimini ve terapistin temel terapötik becerileri nasıl kullandığını analiz eder.
Üçüncü oturum, kabul edici terapötik ilişkinin sınırlarla nasıl birlikte sürdürüldüğünü ve sınır koymanın cezalandırıcı değil, güvenli çerçeveyi koruyucu bir müdahale olduğunu anlamaya odaklanır.
Oturum sonunda katılımcılar:
Çocuk Merkezli Oyun Terapisinde hangi durumlarda ve ne zaman sınır konulması gerektiğini açıklar.
Sınır koymanın temel aşamalarını ve terapötik gerekçelerini uygular.
Çocuğu etkin biçimde dinleme ve davranışını izleme becerilerini geliştirir.
Çocuğun duygularını tanımlar, duyguyu kabul eder ve uygun biçimde yansıtır.
Çocuğun arzu ve isteklerini kabul ederken terapötik sınırı koruyabilmeyi öğrenir.
Uygun olmayan veya güvenli olmayan davranışlar için kabul edilebilir alternatifler sunmayı uygular.
Sınır koyma videosu üzerinden terapistin müdahalelerini gözlemler ve etkili terapistlik becerilerini ayırt eder.
Sınır koymanın ilişkiyi bozan değil, çocuğun güvenlik ve özdenetim deneyimini destekleyen bir süreç olduğunu kavrar.
Dördüncü oturumda kuramsal bilgi uygulamaya taşınır. Katılımcılar, rol oynama ve yapılandırılmış beceri pratikleri aracılığıyla hem çocuk hem de terapist rolünü deneyimler.
Oturum sonunda katılımcılar:
Rol yapma tekniğini kullanarak çocuğun gözünden oyun oynamayı deneyimler.
Terapist rolüne girerek çocukla ilişki kurma ve seansı takip etme becerilerini geliştirir.
Empatik yaklaşımı terapötik iletişim içinde kullanır.
İçerik yansıtma ve davranış takibi becerilerini uygular.
Çocuğun duygularını fark etme, adlandırma ve yansıtma becerisini geliştirir.
Terapistin yönlendirmeden eşlik eden tutumunu uygulama içinde deneyimler.
Uygulama sonrası geri bildirimlerle kendi güçlü yanlarını ve geliştirilmesi gereken becerilerini fark eder.
Beşinci oturum, temel terapistlik becerilerinin daha akıcı ve bütünlüklü kullanılmasına; özellikle duygunun yansıtılması, çocuğun çabasının fark edilmesi, cesaretlendirme ve sınır koyma becerilerinin uygulamalı olarak pekiştirilmesine ayrılır.
Oturum sonunda katılımcılar:
Duygu ve içerik yansıtmayı farklı oyun senaryolarında uygular.
Çocuğun çabasını fark eder ve bunu çocuğun içsel yeterlilik duygusunu destekleyecek biçimde sözel olarak yansıtır.
Çocuğu doğal ve yaratıcı oyun oynamaya yönlendirmeden cesaretlendirebilme yollarını uygular.
Çocuğun öz güvenini ve sorumluluk alma kapasitesini destekleyen terapistlik ifadeleri geliştirir.
Sınır gerektiren oyun durumlarını ayırt eder ve sınır koyma aşamalarını rol oynama içinde uygular.
Terapistin kabul, empati ve sınır arasındaki dengeyi nasıl koruduğunu vaka örnekleri üzerinden değerlendirir.
Akran ve eğitmen geri bildirimiyle terapötik dilini ve müdahale zamanlamasını geliştirir.
Son oturumda eğitim boyunca ele alınan bilgi ve beceriler bütüncül vaka çalışmaları üzerinden bir araya getirilir. Amaç, katılımcının yalnızca tek tek becerileri bilmesi değil, klinik durumda hangi beceriyi ne zaman ve hangi gerekçeyle kullanacağını düşünebilmesidir.
Oturum sonunda katılımcılar:
Vaka örneklerini Çocuk Merkezli Oyun Terapisinin temel ilkeleri doğrultusunda değerlendirir.
Oyun temalarını çocuğun gelişimsel özellikleri ve klinik bağlam içinde ele alır.
Terapötik ilişki kurma, davranış takibi, içerik ve duygu yansıtma, çabayı fark etme, cesaretlendirme ve sınır koyma becerilerini aynı oturum içinde bütünleştirir.
Farklı klinik durumlarda terapistin ne zaman beklemesi, ne zaman yansıtması ve ne zaman sınır koyması gerektiğini tartışır.
Rol oynama ve vaka canlandırmaları üzerinden terapistlik becerilerini uygular.
Kendi terapötik tepkilerini gözden geçirir; güçlü yönlerini ve gelişim hedeflerini belirler.
Eğitim boyunca edinilen kuramsal bilgi ve uygulama becerilerini klinik düşünme süreciyle ilişkilendirir.
Çocuk Merkezli Oyun Terapisi sürecini başlangıç, devam ve sonlandırma açısından temel düzeyde bütüncül olarak değerlendirebilir.
Eğitimin en az %70’ine katılım zorunludur.